hiçbir yere ait olamamak

kişinin kendi kaosunun ritmini bulması ve kökleri ile tam olarak kuramadığı bağların bir getirisi olması muhtemeldir. hayatının başında güçlü bağlar kurulması beklenen ebeveynler ile kurtulamamış ya da sarsılmış bu ilişki, giderilmesi pek mümkün olmayan bir "tek başına" olma durumunu da körükler. muhtemelen aklı ermeye başladığı andan itibaren bir yalnızlık ve anlaşılmazlık hissi çöker üzerine ve yetişkinlik dönemindeki ilişkilerini de bu dinamikler belirler.
her ne kadar bir düzen ve bağ kurma arayışı içinde yanıp tutuşsa dahi; rutin, güvenlik duygusunu sarsabilir ve yeniden kaotik bir döngüyü çekebilir hayatına. artık onun rutini de düzeni de bu dingin ve kendinden emin kaostur zira.
güçlü bağlar kurabileceği insanlar ya da ortamlar karşılarına çıktığında farkında olmadan panik olabilir ve bu döngüyü farkında olmadan kırıp tekrar kendi ritmine dönebilirler. yorulmadıkları bir akış, onlar için şüphe uyandırabilir, zira kolay olan şüphelidir de bu kimseler için. aramak, bulmaktan daha güvenli gelebilir.

ayaklarınız yere basmıyor gibi, sanki havada boşluğa basıyormuşsunuz gibi hissettiren çok boktan bir sancıdır.

yıllardır devam ediyorsa, geçmez ama alışılır.
sanki bir kez ayrıldın mı bağ kurduğun o yerden, o insandan artık bir daha asla eskisi gibi olmuyor. buna bir yandan da "büyümek" deniyor.

huzursuz hissettiriyor, bazen hem kendine hem de başkasına söylenen yalanlara sürüklüyor. o kadar sevimsiz bir şey ki. "ait olmak" bazen bana baskı gibi gelse de yok ya bu bir yerde gerçekten ihtiyaç.
sırtını dayamak istediğin bir duvar.

hiçbir yere ait olamama hissiyatı her yerde yük hissetme hissiyatı ile aynı şeyleri çağrıştırıyor.
her yere, herkese yük hissediyorum çünkü kimseye ve hiçbir yere ait değilim.

bu aitsizlik bağımsızlık anlamına falan da gelmiyor, hatta tam tersine bir noktada insanın elini kolunu bağlayan bir şey.
hiç değilse benim açımdan öyle.
hiçbir yere ait olamama hissiyatı yük hissiyatını da beraberinde getiriyor, yük hissiyatı değersizliği körüklüyor, değersizlik hissiyatı öz güvenimi zedeliyor, öz güvenimin zedelenmesi hayatı yaşamama bile engel oluyor.
gel de çık işin içinden çıkabilirsen.

daha önce çok denedim açıkçası. kendime ait olabileceğim sahte yerler yarattım.
kimi zaman din oldu, kimi zaman ideoloji oldu, kimi zaman bir insan oldu. gördüğünüz gibi pek başarılı olabildiğim bir konu da olmadı.

bir süre daha bu hissiyatlar arasında gidip geleceğim gibi duruyor.
artık ait olabilmekten ziyade ait olma ihtiyacından kurtulabilmeyi umuyorum.