babannemin deyişi ile "ocak başından yırak" olan ve şahit olunan ya da deneyimlenen rezil rüsva ve kötü olayların "evlerden ırak" olmasını temenni eden bir deyimdir. karşısında hayrete düşülen ve ayıplanan dedikodularda tonlaması ve vurgusu nefistir. zaten hayret etmek ve başkası adına utanmanın bir arada yaşandığı durumlar için daha güzel bir deyim yoktur. babannem bunu dedikten sonra bir de arkasından "vel hayâ vel iman, hayâsı olmayanda din iman olmaz!!!!!" deyu yabıştırıp, sıkıntılı bir çeviriye rağmen durumun vehametinin altını iyice çizer. "el-hayâü mine'l-îmân": utanma duygusu imandandır.
yine babannemin deyişi ile kanatlı hayvanlarla hiçbir ilgisi olmaksızın "kış kış ola" ile geciştirilebilir.
babannem üçünü ard arda söylüyorsa, yani "ocak başından yırak. vel hayâ vel iman, hayâsı olmayanda din iman olmaz! kış kış ola" şeklinde, orada yedi köye yetecek kepazelik yaşanmıştır. sıradaki bkz babannemden geldi bakın.
"hay senin babaannene" dediğinizi duyar gibiyim. ayıp ayıp, hakkın rahmetine çoktan kavuşmuş kadın... ağzınızı yırtarım.
babannem bir de.... şaka şaka.
bu kadar djjdbjdbdd.
yine babannemin deyişi ile kanatlı hayvanlarla hiçbir ilgisi olmaksızın "kış kış ola" ile geciştirilebilir.
babannem üçünü ard arda söylüyorsa, yani "ocak başından yırak. vel hayâ vel iman, hayâsı olmayanda din iman olmaz! kış kış ola" şeklinde, orada yedi köye yetecek kepazelik yaşanmıştır. sıradaki bkz babannemden geldi bakın.
"hay senin babaannene" dediğinizi duyar gibiyim. ayıp ayıp, hakkın rahmetine çoktan kavuşmuş kadın... ağzınızı yırtarım.
babannem bir de.... şaka şaka.
bu kadar djjdbjdbdd.
