ilk izlediğimde gözlerimin dolduğunu hatırlıyorum. hâlâ tüylerimi diken diken ediyor. bende böyle bir etkiyi yaratan çok az film var.
hüzünlü bir hikaye.. türkçe adıyla "yeşil yol".. bu filmi kaç defa izlediğimi hatırlamıyorum. bence ününü ve yerini fazlasıyla hakediyor.
filmi özel kılan aslında john coffey karakteri.. dışarıdan korkutucu görünen bu dev adamın içindeki masumiyet, belki de filmdeki temel çelişki.. bazen toplumun canavar sandığı kişi, aslında en merhametli insan olabiliyor.
izleyin efenim, içimize gömülü insan yönümüzü hissetmek için izleyin.. bittiğinde film
