the green mile

hüzünlü bir hikaye.. türkçe adıyla "yeşil yol".. bu filmi kaç defa izlediğimi hatırlamıyorum. bence ününü ve yerini fazlasıyla hakediyor.
filmi özel kılan aslında john coffey karakteri.. dışarıdan korkutucu görünen bu dev adamın içindeki masumiyet, belki de filmdeki temel çelişki.. bazen toplumun canavar sandığı kişi, aslında en merhametli insan olabiliyor.
izleyin efenim, içimize gömülü insan yönümüzü hissetmek için izleyin.. bittiğinde film bitmiyor, hikayesi insanın içinde biraz daha devam ediyor..

"yoruldum patron. yollarda yağmurdaki bir serçe kadar yalnız olmaktan yoruldum. yanımda hiç arkadaş olmamasından bıktım. nereye gideceğimizi, nereden geldiğimizi söyleyecek biri. insanların birbirine kötü davranmasından bıktım. her gün dünyada hissettiğim ve duyduğum acılardan bıktım. çok fazla var, sanki her an için kafama cam parçaları batıyor. anlıyor musun?"