küçükken, dedemin beni dövmemek için kendini tutarken* şahsıma karşı küfür niyetiyle kullandığı söz.
yezidin kızı, yezid tohumu...
"yezid kim dedeaaaaa" diye çıldırtmaya da devam ederken akabinde gelen kafama hızla attığı, içi gazete kağıtlı kasketi...
toprağı bol olsun.
bir refik halit karay kitabıdır.
erken cumhuriyet dönemi edebiyatı belki de en eksik olduğum konu. açıkçası okurken büyük keyif aldığım çok az sayıda yazar var bu dönemde. refik halit karay da okumaktan zevk aldığım yazarlardan biri değil. bu kitabı ile de aslında bu duygum güçlenmiş oldu.
kitap bir gemi yolculuğu ile başlıyor. gemide eski bir milletvekili olan anlatıcı latin amerikalı
