battle angel birliğinin warhammer 40,000 evreninde yeri yoktur.
çünkü warhammer 40k, “şu tarafa da güzel görünsün diye bir birlik ekleyelim” evreni değildir.
bu evrende her şeyin bir bedeli vardır. space marine’in bedeli çocukluktur. custodes’un bedeli insanüstü yalnızlıktır. sisters of battle’ın bedeli fanatizmdir. grey knights’ın bedeli ruhsal karantinadır. imperial guard’ın bedeli doğrudan ettir. milyonlarca insan, siperlerde galaksinin dişlerine sürülür.
battle angel ise bu denkleme dışarıdan sokulmuş parlak broşür gibi duruyor.
sorun kadın savaşçı olması değil.
warhammer 40k’da zaten kadın savaşçı var. hem de öyle “bakın ben de güçlüyüm” diye sahneye çıkan karton figürler değil. sisters of battle var. adepta sororitas var. inquisitor kadınlar var. assassinorum içinde kadın ölüm makineleri var. imperial guard’da kadın askerler var. rogue trader var. navigator var. psyker var. bu evrende kadın karakter yok diyen adam ya lore okumamıştır ya da okuduğunu anlamamıştır.
ama battle angel başka bir şey.
battle angel, “kadın karakter güçlü olsun” fikrinden değil, “space marine erkek olmasın da mesajımız yerine gelsin” refleksinden doğmuş gibi duruyor.
işte sorun burada.
çünkü güçlü kadın karakter yazmak istiyorsan warhammer zaten sana sisters of battle’ı vermiş. kadınlar power armor giyiyor, bolter taşıyor, sapkın görünce tartışma paneli değil alev makinesi açıyor. inançla yanıyorlar. fanatikler. tehlikeliler. korkunçlar. sahneye çıktıklarında “temsiliyet” değil, mühimmat konuşuyor.
güçlü olduklarını söylemiyorlar.
yakıyorlar.
battle angel ise çoğu anlatıda sanki bu yetmezmiş gibi geliyor. sanki sisters of battle yeterince güçlü değilmiş, illa space marine’in genetik tahtasına da “biz de buradayız” yazmak gerekiyormuş gibi. bu, güçlü kadın karakter üretmek değil; var olan güçlü kadın kurumunu beğenmeyip erkek kurumunun üstüne etiket yapıştırmaktır.
karakter güçlüyse sahne taşır.
güçsüz fikir ise lore’un arkasına pankart asar.
space marine dediğin şey sıradan asker değil. biyolojik olarak belirli bir sürecin ürünü. primarch geneseed’i, organ implantları, ölüm oranı, zihin koşullandırması, chapter kültürü, genetik uyumluluk, on bin yıllık askeri-dini gelenek. bunların hepsi evrenin omurgasına bağlı. bu yapı “bugün biraz daha kapsayıcı yapalım” diye değiştirilecek dekor değildir.
space marine, insanlığın çaresizliğinden üretilmiş erkek manastır-savaş makinesidir.
bu iyi bir şey mi?
hayır.
zaten 40k’da iyi şey arayan adam yanlış galaksiye girmiştir.
ama tutarlı bir şey.
battle angel gibi birlikler bu tutarlılığı kırıyor. çünkü soru şu: eğer bu kadar zamandır bu mümkündü ise neden yoktu? eğer geneseed buna uygunduysa, on bin yıl boyunca neden kullanılmadı? eğer yeni bir teknolojiyle mümkün olduysa, kim yaptı? mechanicus bunu neden kabul etti? ecclesiarchy buna nasıl tepki verdi? ınquisition bunu neden yakmadı? chapter’lar bunu neden sapkınlık saymadı?
warhammer 40k’da böyle şeyler “oldu işte” diye olmaz.
olursa bir gezegen yanar.
bir tarikat kurulur.
bir inquisitor gelir.
bir chapter bölünür.
bir forge world kayıtları siler.
birileri kafatası olur.
çünkü bu evrende yenilik bile dua ve paranoya arasından geçer.
battle angel fikri çoğu zaman bu ağır mekanizmanın içinden doğmuş gibi değil, dışarıdan powerpoint ile indirilmiş gibi duruyor. “kadın space marine olsun” cümlesi önce geliyor, lore sonra yamalanıyor. işte 40k fanının sinirlendiği yer burası. çünkü bu evren yama kaldırmaz. her yama mutasyon sayılır. mutasyonun sonu da bellidir.
ya yakılır.
ya chaos çıkar.
ya ikisi birden.
üstelik battle angel fikri, sisters of battle’a da hakarettir.
çünkü diyorsun ki: “kadın savaşçı istiyoruz ama mevcut kadın savaşçılar yetmez, illa space marine muadili olsun.”
neden?
sisters of battle az mı güçlü?
balalaika gibi soğuk güç seviyorsan, sororitas içinde onun dini versiyonu var. ıntegra gibi otorite seviyorsan, canoness var. revy gibi kaotik şiddet istiyorsan, repentia var. fanatizm, inanç, ateş, bolter, şehitlik, çelik disiplin, hepsi var.
ama yok.
illa space marine kalıbı bozulacak.
çünkü modern steril zihin güçlü kadın karakteri kendi alanında büyütmek yerine, erkek kurumunu ele geçirince zafer kazandığını sanıyor.
bu zafer değil.
bu yaratıcı iflastır.
warhammer 40k’da kadın gücü zaten var. sadece “senin istediğin ambalajda” değil. bu evrende güç güzel görünmek zorunda değildir. güç bazen alev makinesi tutar. bazen cadı yakar. bazen imparator adına günah işler. bazen kendi fanatizminin içinde kaybolur. işte 40k’nın gücü burada. kadın karakter de erkek karakter de temiz değildir. herkes kirli. herkes günahkar. herkes bir makinenin dişlisi.
battle angel ise çoğu zaman bu kirin içine girmez.
daha temiz görünür.
daha mesaj odaklı görünür.
daha “bakın bunu da ekledik” kokar.
ve 40k’da temiz kokan şey ya yalandır ya da slaanesh tuzağıdır.
space marine’in erkek olması da tek başına “erkekler güçlü olsun” fantezisi değildir. bu, evrenin biyolojik ve dini kurallarına bağlı bir kurumdur. aynı şekilde sisters of battle’ın kadın olması da “kadınlar da var” kontenjanı değildir. ecclesiarchy’nin “men under arms” yasağını delmek için kadınlardan oluşan savaş tarikatı kurması bile 40k’ya yakışan bir siyasi-dini kurnazlıktır. yani kadın birlik zaten evrenin içinden doğmuştur.
battle angel ise çoğu zaman evrenin içinden doğmaz.
evrenin üstüne düşer.
meteor gibi değil.
sosyal medya talebi gibi.
bu yüzden yerini bulamaz.
40k, “herkes her şey olabilir” evreni değildir. tam tersine, herkesin korkunç şekilde bir şeye hapsedildiği evrendir. space marine chapter’ına doğmazsın, alınır ve yeniden yapılır. sororitas inançla biçimlenir. custodes imparatorun gölgesinde insanüstü yalnızlığa mahkumdur. ımperial guard cepheye doğranır. servitor, insan bedeninin bürokratik kabusa çevrilmiş halidir. psyker doğduysa geçmiş olsun; ya kullanılırsın ya yakılırsın.
burada özgürlük azdır.
işlev çoktur.
battle angel ise işlevden çok mesaj gibi durduğunda çöker.
iyi karakter slogan atmaz, iş yapar.
iyi birlik de lore’a uyum sağlar, gündem taşımaz.
eğer bir gün gerçekten 40k mantığına uygun “battle angel” yazılacaksa, bunun yolu space marine’e pembe rötuş atmak değildir. bunun yolu çok daha karanlık olur. mesela yasak genetik deney. sapkın bir forge world. ecclesiarchy ile mechanicus arasında gizli anlaşma. ınquisition’ın üstünü örttüğü bir utanç. başarılı ama lanetli bir proje. kendi varlığı bile herecy kokan, sahneye çıktığında herkesin “bu şey çalışıyor ama bedeli ne” diye korktuğu bir birlik.
işte o zaman konuşulur.
ama “kadın space marine olsun çünkü olsun” dersen, kusura bakma.
bu warhammer değildir.
bu 40k zırhı giymiş güvenli alan dilekçesidir.
warhammer 40,000 evreninde bir şeyin yeri olması için güzel fikir olması yetmez. kirli olması gerekir. bedeli olması gerekir. tarihsel ağırlığı olması gerekir. birileri bunun için ölmüş, yanmış, ihanete uğramış, delirmiş, kayıtları silmiş olmalıdır.
battle angel bunu taşımıyorsa yok hükmündedir.
çünkü bu galakside kontenjanla kimse yaşamaz.
ya işlevin vardır.
ya cesedin.
çünkü warhammer 40k, “şu tarafa da güzel görünsün diye bir birlik ekleyelim” evreni değildir.
bu evrende her şeyin bir bedeli vardır. space marine’in bedeli çocukluktur. custodes’un bedeli insanüstü yalnızlıktır. sisters of battle’ın bedeli fanatizmdir. grey knights’ın bedeli ruhsal karantinadır. imperial guard’ın bedeli doğrudan ettir. milyonlarca insan, siperlerde galaksinin dişlerine sürülür.
battle angel ise bu denkleme dışarıdan sokulmuş parlak broşür gibi duruyor.
sorun kadın savaşçı olması değil.
warhammer 40k’da zaten kadın savaşçı var. hem de öyle “bakın ben de güçlüyüm” diye sahneye çıkan karton figürler değil. sisters of battle var. adepta sororitas var. inquisitor kadınlar var. assassinorum içinde kadın ölüm makineleri var. imperial guard’da kadın askerler var. rogue trader var. navigator var. psyker var. bu evrende kadın karakter yok diyen adam ya lore okumamıştır ya da okuduğunu anlamamıştır.
ama battle angel başka bir şey.
battle angel, “kadın karakter güçlü olsun” fikrinden değil, “space marine erkek olmasın da mesajımız yerine gelsin” refleksinden doğmuş gibi duruyor.
işte sorun burada.
çünkü güçlü kadın karakter yazmak istiyorsan warhammer zaten sana sisters of battle’ı vermiş. kadınlar power armor giyiyor, bolter taşıyor, sapkın görünce tartışma paneli değil alev makinesi açıyor. inançla yanıyorlar. fanatikler. tehlikeliler. korkunçlar. sahneye çıktıklarında “temsiliyet” değil, mühimmat konuşuyor.
güçlü olduklarını söylemiyorlar.
yakıyorlar.
battle angel ise çoğu anlatıda sanki bu yetmezmiş gibi geliyor. sanki sisters of battle yeterince güçlü değilmiş, illa space marine’in genetik tahtasına da “biz de buradayız” yazmak gerekiyormuş gibi. bu, güçlü kadın karakter üretmek değil; var olan güçlü kadın kurumunu beğenmeyip erkek kurumunun üstüne etiket yapıştırmaktır.
karakter güçlüyse sahne taşır.
güçsüz fikir ise lore’un arkasına pankart asar.
space marine dediğin şey sıradan asker değil. biyolojik olarak belirli bir sürecin ürünü. primarch geneseed’i, organ implantları, ölüm oranı, zihin koşullandırması, chapter kültürü, genetik uyumluluk, on bin yıllık askeri-dini gelenek. bunların hepsi evrenin omurgasına bağlı. bu yapı “bugün biraz daha kapsayıcı yapalım” diye değiştirilecek dekor değildir.
space marine, insanlığın çaresizliğinden üretilmiş erkek manastır-savaş makinesidir.
bu iyi bir şey mi?
hayır.
zaten 40k’da iyi şey arayan adam yanlış galaksiye girmiştir.
ama tutarlı bir şey.
battle angel gibi birlikler bu tutarlılığı kırıyor. çünkü soru şu: eğer bu kadar zamandır bu mümkündü ise neden yoktu? eğer geneseed buna uygunduysa, on bin yıl boyunca neden kullanılmadı? eğer yeni bir teknolojiyle mümkün olduysa, kim yaptı? mechanicus bunu neden kabul etti? ecclesiarchy buna nasıl tepki verdi? ınquisition bunu neden yakmadı? chapter’lar bunu neden sapkınlık saymadı?
warhammer 40k’da böyle şeyler “oldu işte” diye olmaz.
olursa bir gezegen yanar.
bir tarikat kurulur.
bir inquisitor gelir.
bir chapter bölünür.
bir forge world kayıtları siler.
birileri kafatası olur.
çünkü bu evrende yenilik bile dua ve paranoya arasından geçer.
battle angel fikri çoğu zaman bu ağır mekanizmanın içinden doğmuş gibi değil, dışarıdan powerpoint ile indirilmiş gibi duruyor. “kadın space marine olsun” cümlesi önce geliyor, lore sonra yamalanıyor. işte 40k fanının sinirlendiği yer burası. çünkü bu evren yama kaldırmaz. her yama mutasyon sayılır. mutasyonun sonu da bellidir.
ya yakılır.
ya chaos çıkar.
ya ikisi birden.
üstelik battle angel fikri, sisters of battle’a da hakarettir.
çünkü diyorsun ki: “kadın savaşçı istiyoruz ama mevcut kadın savaşçılar yetmez, illa space marine muadili olsun.”
neden?
sisters of battle az mı güçlü?
balalaika gibi soğuk güç seviyorsan, sororitas içinde onun dini versiyonu var. ıntegra gibi otorite seviyorsan, canoness var. revy gibi kaotik şiddet istiyorsan, repentia var. fanatizm, inanç, ateş, bolter, şehitlik, çelik disiplin, hepsi var.
ama yok.
illa space marine kalıbı bozulacak.
çünkü modern steril zihin güçlü kadın karakteri kendi alanında büyütmek yerine, erkek kurumunu ele geçirince zafer kazandığını sanıyor.
bu zafer değil.
bu yaratıcı iflastır.
warhammer 40k’da kadın gücü zaten var. sadece “senin istediğin ambalajda” değil. bu evrende güç güzel görünmek zorunda değildir. güç bazen alev makinesi tutar. bazen cadı yakar. bazen imparator adına günah işler. bazen kendi fanatizminin içinde kaybolur. işte 40k’nın gücü burada. kadın karakter de erkek karakter de temiz değildir. herkes kirli. herkes günahkar. herkes bir makinenin dişlisi.
battle angel ise çoğu zaman bu kirin içine girmez.
daha temiz görünür.
daha mesaj odaklı görünür.
daha “bakın bunu da ekledik” kokar.
ve 40k’da temiz kokan şey ya yalandır ya da slaanesh tuzağıdır.
space marine’in erkek olması da tek başına “erkekler güçlü olsun” fantezisi değildir. bu, evrenin biyolojik ve dini kurallarına bağlı bir kurumdur. aynı şekilde sisters of battle’ın kadın olması da “kadınlar da var” kontenjanı değildir. ecclesiarchy’nin “men under arms” yasağını delmek için kadınlardan oluşan savaş tarikatı kurması bile 40k’ya yakışan bir siyasi-dini kurnazlıktır. yani kadın birlik zaten evrenin içinden doğmuştur.
battle angel ise çoğu zaman evrenin içinden doğmaz.
evrenin üstüne düşer.
meteor gibi değil.
sosyal medya talebi gibi.
bu yüzden yerini bulamaz.
40k, “herkes her şey olabilir” evreni değildir. tam tersine, herkesin korkunç şekilde bir şeye hapsedildiği evrendir. space marine chapter’ına doğmazsın, alınır ve yeniden yapılır. sororitas inançla biçimlenir. custodes imparatorun gölgesinde insanüstü yalnızlığa mahkumdur. ımperial guard cepheye doğranır. servitor, insan bedeninin bürokratik kabusa çevrilmiş halidir. psyker doğduysa geçmiş olsun; ya kullanılırsın ya yakılırsın.
burada özgürlük azdır.
işlev çoktur.
battle angel ise işlevden çok mesaj gibi durduğunda çöker.
iyi karakter slogan atmaz, iş yapar.
iyi birlik de lore’a uyum sağlar, gündem taşımaz.
eğer bir gün gerçekten 40k mantığına uygun “battle angel” yazılacaksa, bunun yolu space marine’e pembe rötuş atmak değildir. bunun yolu çok daha karanlık olur. mesela yasak genetik deney. sapkın bir forge world. ecclesiarchy ile mechanicus arasında gizli anlaşma. ınquisition’ın üstünü örttüğü bir utanç. başarılı ama lanetli bir proje. kendi varlığı bile herecy kokan, sahneye çıktığında herkesin “bu şey çalışıyor ama bedeli ne” diye korktuğu bir birlik.
işte o zaman konuşulur.
ama “kadın space marine olsun çünkü olsun” dersen, kusura bakma.
bu warhammer değildir.
bu 40k zırhı giymiş güvenli alan dilekçesidir.
warhammer 40,000 evreninde bir şeyin yeri olması için güzel fikir olması yetmez. kirli olması gerekir. bedeli olması gerekir. tarihsel ağırlığı olması gerekir. birileri bunun için ölmüş, yanmış, ihanete uğramış, delirmiş, kayıtları silmiş olmalıdır.
battle angel bunu taşımıyorsa yok hükmündedir.
çünkü bu galakside kontenjanla kimse yaşamaz.
ya işlevin vardır.
ya cesedin.
