tanımlarıma hasbelkader denk gelmiş olanlar belki bilirler; jorge luis borges benim edebiyat tanrılarımdan biridir ve ben en içten duygularımla inanıyorum borges’in cennetine. üstada göre cennet kitaplarla dolu bir kütüphanedir.
böyle bir cennete ulaşabilmek için de ibadet eder gibi bolca okuyup yazmak, araştırıp tartışmak ve durup dinlenmeden öğrenmek gerek. nalıncı keseri gibi sadece kendine yontmak da yetmez elbette. okuduklarını aktarmak, bildiklerini paylaşmak; duyduklarını, anladıklarını, öğrendiklerini iletmek de zorundadır insan bu düşsel cennete erişmek için.
insanların siyah beyaz dünyasını renklendirmek için onlara kitaplarla buluşma yolları göstermemiz gerek. tıpkı mr. morris lessmore’un yaptığı gibi. eskimiş, unutulmuş, raflarda çürümeye bırakılmış kitapları okuyarak canlandırmak da artı sevap puanı getirebilir bize.
bu dünyayı sanat kurtaracak; edebiyat, müzik, tiyatro, sinema ve diğerleri. aslında yapmamamız gereken çok fazla şey yok. bazen az şeyle çok büyük değişikliklere yol verebiliriz. yeter ki yaptığımız şeyin iyilik uğruna yapıldığı gerçeğini sıkı sıkı sarılalım. unutmayın az çoktur.
