boşluğa uzun uzun bakıp düşündürecek sözlere sahip bir hidra şaheseri.
hangi yokluk avuçlarımı terletecek kadar güçlü?
hangi boşluk bizi hüzünle terk edecek sabah gibi?
bu sarhoşluk sanat gibi
parmak uçlarımda gezinen ceset torbalarını gömdüm
izlediniz salak gibi
sokak çocuklarına barışı öğretin ve şarabı sevdirin
ekşi biraz, alışır öğrenir
yazınca kainata gölge tek bi' karışı gölgemin
fakat bu tedirginlik elimi kolumu bağlıyor bi' halat gibi
bir cinayet mahallinde gizli tanık gibi
alışkanlık gibi, gitse bile ismi kalır gibi
biraz aşık olmak gibi, biraz nefret etmek gibi
hayat benim gibi, ölmek için beklemekte beni
bir kadının saçlarında hayat bulmak gibi
artık emeklemek istedikçe hayat kundak gibi
bazen korkulara yüz çevirip kanat çırpmak gibi
bazen mide bulandırıcı kısaca hayat sıçmak gibi
bitmeyecek derdin değil mi? sanki benim dengim gibi
hedeflerim var oldukça takılmıycam zengin gibi
her gün gidip geldim geri, duyduklarım telkin gibi
hayallerim küçük yaşta vurulmuştu berkin gibi
ölüm zaten ölüm gibi
kan revan bi' gönül gibi
körüz değil mi? peki ya neden konuşuyoruz görür gibi?
heveslerimiz ömür gibi kısa
şimdi dönün geri, dönün geri
bi' bildiğim yoksa eğer gömün beni
nefretim de intikamın ihaneti gibi
bütün yüzler asık, kıyametin kehaneti gibi
çocuk cinayeti gibi, anne dirayeti gibi
hayat kısa bi' şarkı, sanki hasta ziyareti gibi
göz altlarımsa tanrının şikayeti gibi
mezarlıklarsa tanrının bi' daveti gibi
bütün bilmeceler çözülecek ve yüzüm bi' gün görünecek
ve yok ol'caz tanrım senin adaletin gibi
çocukluğum dualarla çizilmiş bi' resim gibi
çalışmaktan başka bi' çarem de yoktu esir gibi
edebiyatta nesir değil
matematikte kesir gibi bölünüyorken yazmak istiyordum aziz nesin gibi
ve bir kadın meleklerden alınmış bir izin gibi
benliğimin belirtisi, sanki parmak izim gibi
acısı tatlı, beş yaşındayken kanayan dizim gibi
onlar aşkı bir peronda bulabilir mi bizim gibi?
şarkılarım bütün hatalarıma kefil gibi
bi' zindanda rehin gibiyim, uyanıyorum sefil gibi
uyku gözlerimden akıyor nehir gibi, zehir gibi
küfrediyorum insanlara, bu lanetli şehir gibi
bu lanetli şehir benim gözlerimden masal gibi okunuyor
ve sırıtıyorum delirmiş bi' yazar gibi
söndürdüğüm izmaritler kalıcı hasar gibi
gülerdik, her ihtimale atlamasak sazan gibi
bazen soğukkanlı olmaktayım, babam gibi
olamasam da ailemin gözünde hiç adam gibi birisi
"oğlunuz küfürlü boş şarkılar yapan biri"
çok kimse de selam vermez, çünkü dilim sapan gibi
tüm dünyayı yüzüme vurdular, bu benim hatam gibi
ben sadece bi' yolcuyum ve dünyamız batan gemi
içim dışım gereksiz bi' savaşta hep vatan gibi
fakat birisi kurtaracak gelip bi' gün atam gibi
bu kategoride başlık yok.
yükleniyor…
yükleniyor…
tanım eklemek için giriş yapmalısın.