dimmu borgir

black metal türünün herhalde en meşhur grubu olan norveçli müzik topluluğudur. yani cradle of filth'in de black metal yaptığı bir dönemi oldu, sonrasında da bu türle belirli bir teması olsa da işte dimmu borgir kadar "net" bir black metal topluluğu olduğunu söyleyemeyiz cradle'ın. bu haseple, en meşhur bm grubu db diyebiliriz bence.

ben bunlarla 1999 tarihli albümleri spiritual black dimensions ile tanışmıştım, ki bu da cradle ile tanışmamdan 2 sene sonrasına falan tekabül ediyor. lise sondaydım db ile tanıştığım 1999 senesinin ilk yarısında ve albümü cidden de çok beğenmiştim. gene de o zamanlar da dahil, cradle'ı her zaman daha enteresan bir grup olarak görmüşümdür.

işte spiritual... albümlerindeki favorim olan mükemmel şarkı:



yalnız, favori davulcum olan nicholas barker da tam bu aralar cradle'dan dimmu saflarına geçmişti ve bendeki fanlık ibresi de bittabi dimmu'ya doğru kaydı bunun neticesinde. nicholas ile birlikte mustis denen, müthiş bir müzisyen olan klavyeci/piyanist ve süper orijinal bir clean vokale sahip olan ics vortex de nicholas'lı dimmu döneminde kadrodaydı ve cidden über-fantastik bir kadroları vardı o zamanlar... bir de ilk "hakiki" senfonik black metal albümleri yapan grup da oldular bu dönemde bence. yani öyle sadece klavyeyle falan değil, ciddi ciddi, tam manasıyla senfonik...



sonra ne mi oldu... bence dimmu sonrasında da yoluna sağlam devam etti denebilir. evet, bu 3 süper müzisyen de gruptan ayrıldı ama dimmu her zaman belirli bir kaliteyi korudu diyebiliriz. bir tek 2007 tarihli in sorte diaboli albümlerini iyi bulmuyorum ama bunun açılış parçası olan the serpentine offering muazzamdır. bu arada yanlış ifade etmişim: vortex ve mustis nicholas ile aynı zamanda ayrılmadı gruptan. ikisi de mesela aşağıdaki şarkıda var. klibinde de görebilirsiniz. ama nihayetinde artık ikisi de grupta yok. gene de bu kısmı bir alt paragrafta yazsaymışım daha iyi olurmuş ama şu anda uğraşmaya üşendim. haha.



bundan sonraki albümleri abrahadabra'daki "bembeyaz" imajları yüzünden bm camiasından ciddi tepki çekseler de bu albümü de gayet beğenmiştim ben. bilhassa gateways ve albümün kapanışı olan endings and continuations parçaları bence olağan dışı denebilecek denli yüksek bir seviyede iyidir bu albümden.

işte gateways!



grubu keşfettiğimden öncesinde çıkardıkları albümleri de ayrı güzeldir elbette. ben özellikle de 1997 tarihli enthrone darkness triumphant albümlerinin hastasıyım bu dönemden.



son iki albümlerini pek dinlemedim açıkçası. 2018 çıkışlı eonian albümlerini gene 1-2 dinlemiştim de bu yıl çıkan albümlerini henüz dinlemedim. yani klip şarkılarına baktım sadece. gene de kötü demiyorum bu albümler/şarkılar için. yani pek benlik olmasa da gene de kaliteli çalışmalar. hoş, son albümlerinde ciddi miks problemleri algılasam da gene de belirli bir kalitedeydi o albümden dinlediğim klip şarkıları.

son albümleri grand serpent rising'i şimdilik atlayıp, bir önceki albümlerinden şu parçayı paylaşarak da bu tanımı sonlandırıyorum.