aramızdaki en kısa mesafe

bir barış bıçakçı kitabıdır.

barış bıçakçı bir dönemin afili filintalar ekibinin hakikaten afili olan üyelerinden biridir. çokça kitabını okudum. çokça da sevdim yazdığı kitapları ama sanırım gökyüzü gibi bir çocukluğa sahip olduğum için bu kitaptaki yirmi dört öykü beni diğer kitaplarından daha fazla etkiledi.

1966 doğumlu olan yazar çocukluk yıllarını anlatmış bu kitaptaki öykülerde. öyle uzun uzun yazılmış öyküler değil bunlar. yirmi dört öykü hepi topu yüz sayfa kadar tutmuş. ama ben biliyorum ki çocuklukla ilgili yazılan her şey kısa, öz ve derinden olur. bu kitaptaki öyküler de öyle olmuş.

peş peşe gelen darbelerle sersemlemiş olan ve ne yana gideceğini bilemeyen bir ülkede tam da darbelerin etkisinin en yoğun hissedildiği yıllarda çocuk olmak zordur. çocuk olmak başlı başına zordur aslında. ve erkek çocukların babaları olan ilişkileri her zaman onlara travmatik bir gelecek bırakır. farkında olsalar da olmasalar da.

bu öykü kitabını çok severim. bir aile içinde aramızdaki en kısa mesafe belki de birbirimize yaşattığımız acılardan geçer.