başrolde 6 ay önce eşini kanserden dolayı kaybetmiş, depreşyondaki ve sürekli olarak intihar denemelerinde bulunan yaşlı dev abimiz ove var. bu abimiz sürekli aksi, nalet, huysuz ve aşırı derecede kuralcı bir abimiz. her sabah eşinin mezarını ziyarete gider, dertleşir. eve döndüğünde çeşitli şekillerde intiharı dener ancak beceremez. karşı kapısına taşınan naif ve tatlış isveçli patrick, onun eşi iranlı pervaneh ve iki kızları ove'nin hayatını değiştirecektir.
film boyunca ove'nin çocukluğundan bu yaşa gelene kadar ki süreçlerini, yaşadığı şeyleri de izleriz. çok sıcak, yer yer komik, tatlış ve de sürekli gözleri dolu dolu eden bir dokusu vardır filmin. aslında oldukça klişe bir konu, klişe bir senaryo işleyişi var ancak işte işin içine giren farklı kültür dinamikleri, ove dayının kuralcılığı ve aksi ruhunu elden bırakmayan yumuşaması, flaş backler ile geçmişe gidip ove'yi çocukluğundan itibaren adım adım anlayışımız falan farklı bir tat veriyor izleyene. finalde ise duygulanıp iki damla göz yaşı bırakmayan adam insan minsan değildir. güzel filmdi. beğendik. 10/9 veriyorum. ayrıca filmin müzikleri de apayrı bir takdiri hakediyor.
