yönetmenliğini ve senaristliğini cherien dabis'in yaptığı, 2025 yılı, almanya, kıbrıs, filistin, ürdün, yunanistan, katar, suudi arabistan, amerika birleşik devletleri ve mısır ortak yapımı dram filmi.
yapımcılığını filistin'e destekleriyle de bilinenjavier bardem ve mark ruffalo üstlenmiş.
film, bm kararıyla israil'in kurulduğu filistin topraklarında, 1948 yılında başlıyor ve 1978, 1988, 2022 olarak dört tarihte, üç neslin yaşamını gösteriyor.
daha başta dördüncü duvarı kırıp direkt seyirciyle konuşan filmlerin hepsi mi güzel olur be?
cherien dabis, baba figürleri üzerinden o kadar güzel ilerlemiş ki resmen çaresizliklerini hissedebiliyor izleyen.
oyunculuklar, çiftin 2022'de yaşlandırılmış halleri, anlatacağı her şeyi sıkmadan vermesi... çok iyi filmdi. sadece bir şeye karar vermeleri gereken süreçte sanki yabancı izleyicilerin vicdanına oynayıp "aman üzerimize de çok çekmeyelim" düşüncesi var gibiydi. o yüzden 8/10 verdim gitti.
filmin başında, israil askerlerinin tek kelime arapça öğrenmemesini taşlamak için yazdığı şiir de hoşuma gitti.
"ben denizim.
derinliklerimde hazineler yatar.
dalgıçlara incilerimi sordular mı?"
çocuğun organ bağışı konusunda biraz pembe baktıklarını düşündüm açıkçası. anne ve babanın, direniş sırasında israil askeri tarafından öldürülen çocukları için ikilemde kalıp imam'a gittiklerinde , imamın :"senin merhametin de bir direniş. merhametin gücünü unutma. kimsenin senden alamayacağı tek şey odur." cevabı etkileyiciydi.
ve "kendi evime girerken izin mi alacağım? istemiyorum" sahnesi...
bugün biraz bunun üzerine düşüneyim.
ve "kendi evime girerken izin mi alacağım? istemiyorum" sahnesi...
bugün biraz bunun üzerine düşüneyim.
