arkada yaylılar çalıyor

bir melikşah altuntaş kitabıdır.

açıkçası yazarı hiç tanımıyorum. kitabı okuduktan sonra araştırdım öğrendim kim olduğunu. sinema yazarı, senarist ve youtubermış bu arkadaş. hakkında okuduğum bazı yazılar çok derin bir sinema bilgisi olduğunu anlatıyor. ama okuduğum bu kitabı yazar olarak çok vasat olduğunu ve ünlü bir sima olmanın ne kadar kötü olursa olsun kitabını yayımlatabileceğini gösterdi bana.

kitap bir anı kitabı. yazar kendisini bırakıp giden ve çok uzun zaman sonra haber aldığı babası, günlükler üzerinde iletişim kurduğu annesi, aralarındaki aşka rağmen kavuşamadığı insan, sevgili olduğu ama işlerin yürümediği bir insan ve kayıpları, deneyimlediği acıları, şahit olduğu ölümleri anlatmış.

o kadar darmadağın, ne anlatmak istediği o kadar belirsiz ve o kadar acemice yazılmış bir kitap ki kitabın sayfaları elimde büyüdü resmen. yazar edebi bir anlatım benimsemek istedikçe batmış, bir travma bulmak istedikçe yolunu kaybetmiş gibi bölük pörçük cümleler yazmış.

arkada yaylıların çalması çok iyi olmuş bence. en azından o ses yazarın kötü kitabı konusunda dikkatimi dağıtmış oldu.