gün yine yoğundu lâkin bir amca bize limonata getirdiği için bir tık daha katlanılabilir oldu.
hastalarla iletişim konusunda hâlâ zorlanıyorum çünkü iş arkadaşım abi insanları pohpohlamayı çok iyi beceriyor benim ise kırk tane fırın falan dolanmam gerekiyor o seviyeye erişebilmem için..
yine de bir teyze bana, "ne kadar güler yüzlü bir şekilde sabırla anlattın, allah senden razı olsun" dedi. nasıl mutlu oldum nasıllll..
eve dönerken de komşumuzu gördüm. şöyle dedi, "sen beyazladın mı?". yani rabbim beni bu hafta yine sınayacak sanırım. "ben hep böyleydim" dedim. "yok gözüme fazla bi' beyaz geldin, güneş görmüyon mu kız sen?" dedi. sabr..
bu ara canım hiçbir şey yapmak istemiyor. sadece salak gibi telefona bakıyorum sanki. kitap okuyayım diyorum, bir süre devam edebiliyorum. kpss çalışayım diyorum ama ona da başlamadım şurda ne kaldı sanki. çalışmadım yine hiç. babam milyoner de değil, güvendiğim hiçbir şey de yok. çalışmadım, çalışmıyorum nedenini de bilmiyorum.
ot gibiyim he bu ara.
istenmeyen bir ot gibi ama.
bu kategoride başlık yok.
yükleniyor…
yükleniyor…
tanım eklemek için giriş yapmalısın.