açıkçası bunun bir resmi adı var mı yok bilmiyorum ama şimdi hayatınız boyunca ortamlarda bile satamayacağınız kadar gereksiz bir bilgi vereceğim.*
ünlü fizikçi richard feynman ve bir arkadaşı bir gün mutfakta spagetti pişirmek isterlerken fark ederler ki spagettiler iki yanından tutulup kırıldıklarında ikiye değil 3 ya da daha fazla parçaya bölünüyorlar. o gün tüm spagetti kırma yöntemlerini deneyerek hatta suyun içinde kırmayı bile deneyerek spagettiyi ikiye bölmeye çalışmışlar fakat nafile, spagetti mümkünatı yok iki parçaya ayrılmamıştır. her seferinde 3 yahut daha fazla parçaya bölünmüşler.
richard feynman'ın 1988'de ölmesiyle ve bu spagetti deneyinin 2 saatlik bir mutfak macerasının ötesine geçmemesiyle spagetti olayı bir süre çözümsüz kalır. hatta 1991 senesinde bir televizyon röportajı sırasında sorulan "fizik daha hangi sorulara cevap verebilir?" sorusuna bir fizikçi "spagettinin kırılması" demiştir.
basile audoly ve meslekteşı olan sebastien neukirch, feynman'ın çözülmemiş bu problemi için birkaç paket makarna ve yüksek enstantaneli kamera alarak 1 hafta süren deneylere başlarlar. kamera sayesinde fark ederler ki spagetti kırılma anında birden fazla basınç noktasına sahip olduğunda basınç dalgalarının bulunduğu yerlerden kırılmaktadır. hatta milisaniyelik bir farkla ikiye kırıldıktan sonra daha fazla kırılma yaşanmaktadır.
spagettinin kırılması çözüldükten sonra geriye sadece ikiye bölünüp bölünmeyeceği kalmıştı. onun da cevabı kısa sürede öğrenilmişti. belli bir açı ile makarnalar döndürüldüğünde ikiye bölünebilmektedirler.
