bir mevsim yenice kitabıdır.
görece genç bir yazar sayılır mevsim yenice. bol ödüllü bir öykü yazarı. ben bu zamana kadar nedense hiç okumamışım. ve bu öykü kitabını okuduktan sonra büyük bir hata yaptığımı anladım. kesinlikle kendi öykü dilini yaratmış. kendine ait bir öykü evreni kurabilmiş önemli bir yazar artık benim için mevsim yenice.
bu kitaptaki öykülerde hep bir boşluk var. bütün öyküler boşlukla dopdolu. her öyküsünde hem fiziksel olarak bir boşluk duygusu hakim atmosfere hem de manevi bir boşluk duygusu. insan boşlukla bu kadar sarmalanınca kendi zihninde o boşlukları doldurmaya meylediyor ister istemez.
bütün öyküleri çok beğendim ama sanırım en çok hastasının çekilen yirmilik dişinin yarattığı boşlukla kendi hayatındaki boşluk arasında ilişki kuran diş hekiminin öyküsünü ve giden insanların yerini bir kirpi ve eşyalarla dolduran yaşlı kadının öyküsünü diğerlerinden biraz daha fazla beğendim.
okuduğum ilk kitabıyla birlikte yazarın bütün kitaplarını okumaya karar verdim. sanırım çok daha iyi öyküler okuyacağız mevsim yenice'den.
bu kategoride başlık yok.
yükleniyor…
yükleniyor…
tanım eklemek için giriş yapmalısın.