yazarların sinir olduğu insan tipi

akrabalarımdan neden hoşlanmadığımı bugün bir kere daha anladım.
genel olarak akrabalarımın biçimindeki insanlara sinir oluyorum sanırım.

hiçbir şeyi açık açık söylemezler, enn sinir olduğum bu olabilir.
hiçbir şeyi açıkça söylemedikleri gibi şaka adı altında da her zaman seni yargılamaya devam ederler.

kendilerinden farklı olan hiçbir şeye saygı duymadıkları gibi her daim senden saygı beklerler.
tüm ufak heveslerinin bile içine edip sonra 'suratsızlığın' hakkında yorum yapabilirler.

öyle de boktan bir insan biçimi.

uzuuunn süre sonra akrabalarımla görüştük bugün.
bazılarını da ilk defa gördüm.
bi tanesi eskiden çok tatlı biri olduğumu ama zamanla biraz açılıp saçıldığımı ima etti. wtf? neyse işte, bi şey demedim.
bir diğeri zamanla ne kadar çok kilo aldığıma şaşırdı, okey buna da bişi demedim.
bir diğeri ona çay verdiğim bardağı beğenmediği için ona darıldı, bir süre trip attı. ona da bir şey demedim.
bir diğerinin çocuğu odamda gezinirken en sevdiğim far paletinin içine etti, hadi bak çocuktur ona da bir şey demiyorum.
sonra aynı çocuğun annesi gelince ikisi birlikte içine ettiler, yetmezmiş gibi çocuğunun far paletindeki aynayı kırdığını gördüğü hâlde kapağını kapatıp saklamaya çalıştı şdsfngşos
ya hadi bak buna da bir şey demiyorum ya.
aynısı daha önce de aynı kişiler tarafından başıma geldi, alışkınım vs sakin kalmaya çalışıyorum kendimce.

sakin kalabilmek için de belli süreler boyunca kendimi banyoya falan kilitliyorum, yüzümü yıkayıp kendi kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum.
yarım saattir klozet kapağının üzerinde kendi kendimi yiyorum bu andavallar yüzünden.
bir de içeriye de geri dönemiyorum çünkü en son içeride benim hakkımda bazı tür psikolojik tespitler yapıyorlardı kendilerince.
odama dönsem orada çocukların herhangi birini elime geçirip evire çevire dövebilirim.
mutfağa geçsem 60 yaş üstü teyzelerin 'gızım yaşın geçiyor' laflarıyla karşılaşabilirim.
balkona gitsem bu stres içerisinde kendimi camdan aşağı atabilirim.

o yüzden bir süre daha klozet kapağının üzerinde, konfor alanımda duracağım gibi duruyor.

allahım sen bana dayanma gücü ver, bugünlük beni idare etsin yeterli.

ya bi de hadi bak herr şeyi geçtim, bu insanlar kediden falan hoşlanmayan, kedili evde ölüyormuş triplerine giren insanlar.
ya bi silktir git lan o zaman, neden gelirsin yani nedenn..

az önce sevmediği bir çay bardağını verdiğim için alınıp gücenen şahıs kedimi gördüğü gibi öğürmeye falan başlamıştı mesela.
ulan sanki üzerinize bok fırlatıyoruz be.

neyyse işte, sülalemden hoşlanmıyorum.
iğreniyorum.
kendilerini görünce başıma ağrılar giriyor.
psikolojimi bozuyorlar.
ve birçoğuna tekme tokat girişmek istiyorum.