biraz kendi kendimle kalınca bunaldım kafam durmuyor o sebeple.
öyle olunca şükrü erbaş geldi aklıma.
şükrü erbaş ve bunalmak demişken bu şiirin yer aldığı "bütün şiirleri ı" kitap kapağından:
"bunalıyoruz çocuk, bunalıyoruz
biçim veremediğimiz şeylerin
biçimini alıyoruz."
ve
aynı kitabından
"ne mi yapıyoruz
bunca kuşatma ortasında
içki sığınakları kadın bacakları hayal oyunları
iliştirip yavan bir günü iğdiş bir geceye
çırpınan istekler çözülen dirençler içinde
duygular düşünceler
dünyalar köreltiyoruz.
ne mi yapıyoruz
yitirmiş mihrabını zamanın mabedinde
bütün bir ülke
yanlış secdelerde eğil eğil
bunalıyoruz."
bu kategoride başlık yok.
yükleniyor…
yükleniyor…
tanım eklemek için giriş yapmalısın.