yolunda gitmeyen şeylere alışmak

alışmaktan ziyade önce çabalamak bir noktaya kadar kabullenmek ancak hiçbir zaman içselleştirmemek şeklinde kendini gösteren durum.

hayatımızda yolunda gitmeyen şeylere o denli maruz kalabiliyoruz ki, normal kavramının içi boşaldıktan sonra bu boşluk hayattaki yeni gerçekliklerle kendini doldurmaya başlıyor. herkes günlük hayatında verdiği ufak tefek kararlarla dahi bir yol belirliyor ve bu konfor alanına giden yolu kurabilmek için çok fazla çaba sarf ediyor.

çabalamak bir şeyleri değiştirmese bile vazgeçip alışmaktan çok daha değerlidir benim gözümde. bulunduğum şartlar içerisinde normal olmayan ve aslında yolunda olmadığı aşikar olan hiçbir şeye alışamayacağımın o kadar farkındayım ki, öte yandan bunun şu an benim gerçekliğim olduğunu ve maksimum adaptasyon neyi gerektiriyorsa o şekilde davranmam gerektiğini biliyorum. bilmek canımı sıkıyor.

saçma ve öyleli şeyler işte.