monty python and the holy grail

monty python and holy grail (1975)

yönetmen koltuğunda terry gilliam ve terry jones'un oturduğu, fonlayanlar arasında pink floyd'un da bulunduğu, kral arthur efsanesi ve kutsal kase'yi oldukça absürt bir komedi ile önümüze koyarak bizi kahkaha krizlerine sokan, dönemine göre oldukça iyi görüntülere ev sahipliği yapmış bu filmden bahsetmem lazım sizlere.

senaryo kısmı üstte bahsettiğim gibi, kral arthur efsanesini öyle komik anlatıyor ki, yuvarlak masa şövalyeleri içerisinde yer alan ünlü şövalyelerin bilinen özellikleri ile öylesine dalga geçiyor ki, izlerken bir ara gülmekten karnınıza ağrılar sokabiliyor.

dahası da var, bu şövalyelerin kutsal kaseyi arama hikayesini de bizlere olabildiğince absürt biçimde gösteriyor.

filmin senaryosu hiç sıkmıyor açıkçası, bir sonraki adımın ne olacağını merak ederek izliyorsunuz, her geçen dakika absürtlüğü ikiye katlayarak devam ediyor ve bir buçuk saatinizi inanılmaz eğlenceli ve değerli kılıyor.

oyunculuk konusuna gelirsek, zaten bir komedi ekibi olan bu topluluk isteyerek, zevkle rol almışlar. bazı yerlerde figüran oyuncuların set ekibinden çıkması ve hatta filmde önemli bir karakterin de sokaktan buldukları sıradan bir insanın olması da ayrı bir detay.

müzikleri inanın öylesine iyi ki, filmi bitirdikten sonra bir süre kafanızda çalmaya devam edecek ve arada sırada açıp dinleyeceksiniz.

filmin en güzel yeri ise bazı yerlerinin harika çizimler ile animasyon tadına ulaşması. öyle güzel, öyle başarılı ki sizi büyüleyeceğine eminim.

ayrıca, ni! (filmi izledikten sonra anlayacaksınız.)