hayır demeyi bilmek

bundan birkaç yıl öncesine kadar hayır demeyi bilmediğim için sokaktan geçen rastgele bir insana bile böbreğimi verecek kıvamdaydım.
o derece bi salaklık düşünün.
hayır demenin ayıp olacağını düşünecek ve insanlara ayıp olmasın diye her boku yapabilecek kadar salak biriydim.

sonra zamanla büyüdüm ve geliştim desem de inanmayın, sadece tahammülsüzleştim.

şimdi de istemediğim şeylere 'hayır' deme lüksümü her şeyin üzerinde kullanıyorum gerçi.
çünkü gerçekten istemiyorum, içimden gelmiyor.
kimine göre ayıp ediyorum, kimine göre kırıcı birisine dönüşüyorum vs. ama artık eskisi gibi kendimden önce insanları düşünmeye de tahammülüm yetmiyor.

sonuç olarak hayır işte.
hayır sana böbreğimi veremem, versem de bir işine yaramaz zaten ama yine de veremem.