dehb

dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu’nun kısaltılmış halidir. ingilizce kısaltması (ref: adhd), uzun haliyle (ref: attention deficit hyperactivity disorder)

kişinin odaklanma, dürtülerini kontrol etme ve enerjisini düzenleme gibi konularda zorluklar yaşamasına neden olan, zaman körlüğü gibi etkileri olan bir nörogelişimsel durumdur. erken yaşlarda farkedilip kontrol altına alınması çok önemlidir. tedavisi yoktur ancak kontrol altına alınabilir.

geçtiğimiz yılın sonunda dehb tanısı aldım. dsm kriterlerini okuyunca ve kaynak taraması yapınca “evet, dehb’liyim sanırım” diyebiliyorum amma içten içe kendimi kandırıyormuşum gibi geliyor. sanki işlerimi bir türlü yoluna koyamamış olmamın, birilerini dikkatlice dinleyemiyor olmamın, hiçbir şeyi içime sinecek şekilde yapamamış olmamın, peşimi bırakmayan başarısızlık sanısının, ufaktan mükemmeliyetçiliğin, melankolik kişiliğimin tüm sorumluluğunu bir öcüye atmışım gibi hissediyorum.

gözümde büyüttüğüm, büyüttükçe çözüm için adım atamadığım, adım atamadığım için dağ gibi yığılan, yığıldıkça daha da gözümde büyüttüğüm ve sonunda beni patlatan her şeyin suçlusu dehb değildir herhalde ya. dehb’den bağımsız benim mallığımın hiç mi suçu yok?

tanı almamış olsa da çalışma arkadaşımın sahip olduğuna emin olduğum durum.
(nöropsikiyatrik bozukluk olarak da geçiyor ancak nöropsikiyatri hakkında detaylı bilgim olmadığı için orayı atlıyorum)

tanı almamış olmasının sebebi de asla bir uzman ile görüşmemesi bu arada..

gerçek anlamda bu durumu yaşayanlar için ne kadar zorlayıcı olduğu bilemiyorum. hatta bunun hakkında hiçbir fikir yürütemem elbette ancak haftanın 45 saatini dehbli bir bireyle aynı ortamda geçiren biri olarak söyleyebilirim; çok zor. abi inanılmaz zor, ben yetişemiyorum.