kitap her yeri bina olan bir şehirde boş bir arsa için mücadele eden iki çeteyi konu almakta. o arsa önemli çünkü sadece orada oyun oynayabiliyorlardı. tabii iki çete arasındaki mücadelede liderlik, fedakarlık ve sadakat de güzel bir dille anlatıyor.
bu kitap benim hayatımda ciddi bir dönüm noktasıdır. çünkü benim ilk hayal kırıklığına uğratan ve ilk defa ağlatan kitaptır. hiç unutamıyorum. ortaokul 2'ye filan gidiyordum. ilk başlarda mutlu mutlu okuyordum kitabı. güzel ilerliyordu. sonlara doğru anladım, bir şeyler olacak fakat alışmışım okuduğum kitapların iyi sonla bitmesine. ihtimal vermedim bile kötü sona. fakat çocukluğumun dönüm noktasıydı. çünkü hayatımda ilk defa bir kitap kötü sonla bitmişti. şaşkına dönmüştüm. hatta kitabı kapatıp "bu imkansız" dediğimi de hatırlıyorum.
---spoiler---
kitabı gerçekten sevdim, gerçekten güzel yazılmıştı ama keşke ernest nemeçsek ölmeseydi. adını soyadını bile unutmamışım karakterin, öyle derinden etkiledi beni. gerek sevimliliği, gerekse sadakatiyle. fakat kitabın sonunda birde uğruna o kadar savaştıkları arazinin inşaata açılması ve çocukların artık oraya gidememesi. bu da benim canımı çok yakmıştı. nemeçsek boşuna öldü diye düşünmüştüm.
---spoiler---
bu kitap benim hayatımda ciddi bir dönüm noktasıdır. çünkü benim ilk hayal kırıklığına uğratan ve ilk defa ağlatan kitaptır. hiç unutamıyorum. ortaokul 2'ye filan gidiyordum. ilk başlarda mutlu mutlu okuyordum kitabı. güzel ilerliyordu. sonlara doğru anladım, bir şeyler olacak fakat alışmışım okuduğum kitapların iyi sonla bitmesine. ihtimal vermedim bile kötü sona. fakat çocukluğumun dönüm noktasıydı. çünkü hayatımda ilk defa bir kitap kötü sonla bitmişti. şaşkına dönmüştüm. hatta kitabı kapatıp "bu imkansız" dediğimi de hatırlıyorum.
---spoiler---
kitabı gerçekten sevdim, gerçekten güzel yazılmıştı ama keşke ernest nemeçsek ölmeseydi. adını soyadını bile unutmamışım karakterin, öyle derinden etkiledi beni. gerek sevimliliği, gerekse sadakatiyle. fakat kitabın sonunda birde uğruna o kadar savaştıkları arazinin inşaata açılması ve çocukların artık oraya gidememesi. bu da benim canımı çok yakmıştı. nemeçsek boşuna öldü diye düşünmüştüm.
---spoiler---
