ne sıkıcı bir gün ya.
dün oldu da hala bugün.
bir keyifsizlik yapıştı üstüme gitmiyor.
bugün yorgunluğumun tek tesellisi havanın serin olması.
misafir ağırlama noktasında git gide anneme dönüşüyor olmaktan biraz rahatsız hissettim. insanlar gelecek diye resmen ramazan iftar menüsü çıkarttım. sonra düşündüm... ne gerek vardı? ne bileyim italyanlar, fransızlar... doyuyorlar peynir tabağı, kuruyemiş vs. biz niye hemen böyle kazan kaynatmaya başlıyoruz? ama insan sevdiği insanları da yedirip içirmek istiyor. neys. portakal kabuğu görünümü olarak