bu ülkede bu dönem içerisinde yaşamaya çalışmak bana ekstra stres, sinirden başka bir şey vermiyormuş ve vermeyecekmiş gibi hissediyorum.
artık iyi bir şekilde yaşama olayını ya da mutlu olmayı falan da geçtim tamamen. sadece sıradan bir şekilde yaşama çabasına girmem bile yetiyor bunu düşünmem için.
emeği geçen herkese bolca sövüyorum.
peşin edit: alıntıdır, ama bana çok anlamlı geldi paylaşmak istedim.
sen öleceksin.
sıradan, can sıkıcı derecede güneşli bir salı günü öğleden sonra kalp krizinden, yahut saçma sapan bir trafik kazasında gideceksin.
gideceksin ve her şey tam da korktuğun umursamazlıkla devam edecek. cüzdanında taşıdığın çok mühim kartvizitler, taksitini yeni bitirdiğin ankastre set, şuraya buraya attığın imzalar falan hepsi bitecek.
acil servisin
