antik yunanca "arınma, temizlenme" anlamında kullanılan katharsis sözcüğünden gelen; kişinin yoğun duygularla yüzleşmesi sonucunda yaşadığı içsel boşalma ve dönüşüm hâli.
kavram, özellikle aristotales’in trajedi kuramı ile birlikte düşünülür. aristoteles’e göre seyirci, trajedide gördüğü felaketler ve çatışmalar aracılığıyla korku ve acıma gibi güçlü duyguları deneyimler; oyunun sonunda ise bu duyguların yarattığı bir arınma yaşar. bu nedenle iyi bir trajedi yalnızca üzmez ya da sarsmaz; izleyiciyi kendi duygularıyla yüzleştirir.
zamanla kavram tiyatronun dışına taşmış; psikoloji, edebiyat ve gündelik dilde de kullanılmaya başlanmıştır. bugün katarsis denince çoğu zaman bastırılmış duyguların ifade edilmesiyle gelen rahatlama ve içsel çözülme hâli anlaşılır. duyguların ortadan kalkması değil, onların insanı yönetmekten çıkıp anlaşılır hâle gelmesidir.
kavram, özellikle aristotales’in trajedi kuramı ile birlikte düşünülür. aristoteles’e göre seyirci, trajedide gördüğü felaketler ve çatışmalar aracılığıyla korku ve acıma gibi güçlü duyguları deneyimler; oyunun sonunda ise bu duyguların yarattığı bir arınma yaşar. bu nedenle iyi bir trajedi yalnızca üzmez ya da sarsmaz; izleyiciyi kendi duygularıyla yüzleştirir.
zamanla kavram tiyatronun dışına taşmış; psikoloji, edebiyat ve gündelik dilde de kullanılmaya başlanmıştır. bugün katarsis denince çoğu zaman bastırılmış duyguların ifade edilmesiyle gelen rahatlama ve içsel çözülme hâli anlaşılır. duyguların ortadan kalkması değil, onların insanı yönetmekten çıkıp anlaşılır hâle gelmesidir.
