türk edebiyatında deniz anlatısını bağımsız bir estetik alan hâline getiren yazar, öykücü, denemeci ve düşünce insanıdır. takma adını, uzun yıllar yaşadığı ve yazınında merkezî bir yere yerleştirdiği bodrum’un antik adı olan halikarnassos’tan alır ve asıl adı cevat şakir kabaağaçlı'dır. başlıca eserleri arasında aganta burina burinata, mavi sürgün ve deniz gurbetçileri bulunur.
1925’te yayımlanan bir yazısı nedeniyle bodrum’a sürgün edilmesi, biyografisinin kırılma noktasıdır; ancak bu sürgün zamanla onun edebî kimliğinin kurucu unsuruna dönüşmüştür. bodrum’u yalnızca anlatmakla kalmamış, bölgenin kültürel görünürlüğüne ve sonradan "mavi yolculuk olarak anılacak ege merkezli gezi anlayışının oluşmasına da katkı sağlamıştır.
yazılarının eksenini, ege ve akdeniz coğrafyasını; insanı, tarihi, mitolojiyi ve doğayı birlikte üreten bir yaşam alanı olarak ele almasıdır. özellikle balıkçılar, sünger avcıları, denizciler ve kıyı insanlarını merkeze alan anlatılarıyla türk edebiyatında "deniz edebiyatı" olarak anılan damarın en belirgin temsilcilerinden biri kabul edilir. yazılarını okumak, çoğu zaman olay örgüsünün peşinden gitmekten çok bir atmosferin içinde dolaşmak gibi bir his yaratır. mekân aktarımı nefistir. özellikle mavi sürgün ve aganta burina burinata okurken bu his daha da fazla ortaya çıkar. denize uzaktan bakmak gibi değil, denize girip yüzmek gibidir. her an alıp başını uzaklara gitme isteği uyandırabilir.
1925’te yayımlanan bir yazısı nedeniyle bodrum’a sürgün edilmesi, biyografisinin kırılma noktasıdır; ancak bu sürgün zamanla onun edebî kimliğinin kurucu unsuruna dönüşmüştür. bodrum’u yalnızca anlatmakla kalmamış, bölgenin kültürel görünürlüğüne ve sonradan "mavi yolculuk olarak anılacak ege merkezli gezi anlayışının oluşmasına da katkı sağlamıştır.
yazılarının eksenini, ege ve akdeniz coğrafyasını; insanı, tarihi, mitolojiyi ve doğayı birlikte üreten bir yaşam alanı olarak ele almasıdır. özellikle balıkçılar, sünger avcıları, denizciler ve kıyı insanlarını merkeze alan anlatılarıyla türk edebiyatında "deniz edebiyatı" olarak anılan damarın en belirgin temsilcilerinden biri kabul edilir. yazılarını okumak, çoğu zaman olay örgüsünün peşinden gitmekten çok bir atmosferin içinde dolaşmak gibi bir his yaratır. mekân aktarımı nefistir. özellikle mavi sürgün ve aganta burina burinata okurken bu his daha da fazla ortaya çıkar. denize uzaktan bakmak gibi değil, denize girip yüzmek gibidir. her an alıp başını uzaklara gitme isteği uyandırabilir.
