yazarların söylemek istedikleri

kardeş yetmezliğinden ölecek hale geldim.
banu alkan'ın murat taşdemir'e, sevinçle: "canım sevgilim, gel bak nasıl güzel, harika bir manzara var, gel bebeğim benim ya..." dediği noktadayım. bugün bir anda konuşup gülerken aynı anda ağlamaya başladık. gözyaşı tutulması gibi bir şeydi.