mustafa kutlu'nun okuduğum en güzel eserlerinden birisi. özellikle final cümlesi müthiş. birkaç sene önce okuduğum bu kitap her zamanki gibi anadolu insanını konu alıyor. kutlu' nun basit bir konu seçmesine rağmen gene mükemmel bir eser. sade ve akıcı üslubu ile sizi içine çekiyor. kitap rüzgalı pazar' daki her bir satıcının hikayesini anlatıyor. çiçekçiden dürümcüye, saatçiden baloncuya kadar. normal bir günde gittiğiniz bir çarşıda karşılaşabileceğiniz sıradan insanların bir de tâ içlerine yolculuk etmemizi sağlıyor. genel olarak yoksulluğu ele aldığı bu kitabı halkın farkındalığını arttırmak için yazılmış. toplum gerçeklerinden olan fakirliğin arka sokaklarda nasıl hayatlar yaşanmasına sebep olduğunu bize gösteriyor. her bir bölümde pazardaki güzide bir esnafın hikayesi anlatılıyor. kitabın üzerinde durduğu karakter ise duran adında bir çocuktur.
her halükarda okunduğunda insana çok şey katıcak bir kitap. kitabın final cümlesi ise duran'ın ağzından çıkar:
"ben büyüdüm galiba.
masal bitti."
her halükarda okunduğunda insana çok şey katıcak bir kitap. kitabın final cümlesi ise duran'ın ağzından çıkar:
"ben büyüdüm galiba.
masal bitti."
